الشيخ محمد الصادقي الطهراني

236

ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى)

ته ماندهء اين انفجار مادهء خاكى بود كه مانند برادر بزرگترش نيز بهفت بخش تقسيم شد و هفت كرهء خاكى همانند از آن پديد آمد . در اين صورت آيا اگر آسمانها در انحصار هفت نباشد ، و بلكه با در نظر گرفتن عدد تخمينى سيصد ميليون ستاره - و اينكه جوّ محيط بر هر يك آسمانيست : هفت سيصد ميليونيم 000 ر 000 ر 300 آنها بوده باشد - اين سخن كذب هذيان نخواهد بود ؟ . پرسش : آسمان به سه گونه تعبير در قرآن ياد شده است : 1 - سماء در ( 120 ) جاى قرآن ، و سموات در ( 183 ) و سبع سموات در ( 7 ) جا ، اكنون جاى اين پرسش است كه : گرچه جملاتى مانند « سبع سماوات » آسمان را هفت طبقه معرفى كرده ، ولى از طرف ديگر لفظ سموات ( آسمانها ) از لحاظ آنكه جمع مطلق است و تعيين عدد ننموده ، با هزاران و ميليونها آسمان نيز سازش دارد ، و همچنين لفظ سماء ( آسمان ) كه بمعنى جوّ محيط بر زمين و يا مطلق جوّهاى محيط بر كراتست ، با هر تعدادى از آسمانها سازش دارد ، و روى اين اصل چه مانعى دارد كه يا بر طبق گفتهء طنطاوى : عدد هفت مفهوم شخصى نداشته باشد ، و يا برحسب نظريهء علامه شهرستانى مقصود هفت جوّ محيط بر سيارات هفتگانه باشد ، و نسبت به آسمانهاى ساير ستارگان با مطلق جمع ( سموات ) بطور مبهم اشاره شده باشد ؟ پاسخ : چيزى كه ما را وادار بعقيدهء انحصار آسمانها در هفت عدد كرده - چنان كه پيشتر هم گفتيم - ادلهء قطعى است كه از سياق آيات مربوطه بدست ميآيد ، زيرا آيات سورهء فصلت « 1 » كه در مقام گزارش آغاز آفرينش و تشكيلات آسمانها است ،

--> ( 1 ) - فقضاهن سبع سموات فى يومين . . . و زينا السماء الدنيا بمصابيح .